Na de douche en het beladen van de bagage nemen we afscheid van de campingbeheerder. Een jonge Nederlander die naar Noorwegen is geemigreerd. Ik laat ook een kaartje van de website achter zodat hij dit later terug kan lezen. We rijden de camping af en slaan linksaf richting de Vøringfoswaterval. We rijden op een circelende stijgende weg. Heel appart is dat dit regelmatig door een tunnel circeld. Eenmaal boven is daar de hoogste waterval van Noorwegen. Ik probeer de waterval op de foto vast te leggen maar zonder succes. Ik fotografeer de waterval dan maar in stukjes en ik moet kijken hoe ik die losse afbeeldingen aan elkaar kan stitchen. Er komen weer bussen met bejaarden, en een bus met vreemde Aziatische mensen. We maken dat we wegkomen voor dat de bussen weer de onze kant op moeten en dan voor ons rijden. We rijden weer eens over een hoogvlakte. Het navigatieapparaat geeft aan dat we op 1202 meter hoogte zitten. Bij een klein tankstation met slechts een enkele pomp stoppen we om te tanken en voor de brunch. We tanken de motoren af en lopen vervolgens naar de naast gelegen supermarkt. Ik koop wat broodjes een garnalensalade, lekah.

Bij het tankstation halen we nog een warme kop koffie. We gaan gezellig aan de picknicktafel eten. Ik ben in opperste stemming. En het picknicken vindt ik leuk om te doen. Ik schiet nog een paar fotos van ons en de omgeving voor we weer vertrekken. Het wordt natuurlijk wel anders als je een paar slecht weer hebt, maar ons zijn de weergoden goed gezind. Weemoedig denk ik eraan dat dit weer de voorlaatste dag in Noorwegen is. We maken ons weer gereed voor vertrek. We draaien weer naar het oosten. We komen in Geilo, aan de hotels te zien is dit een groot ski-oord. Het is er rustig als we er doorheen rijden. In de verte zie ik donkere wolken en plots is de weg veel natter dan voorheen. We stoppen om de regenkleding aan te trekken. Geen moment te vroeg blijkt. Want we rijden weer verder en we rijden eigenlijk een flinke bui in. Gelukkig regent het maar voor circa 20 minuten max een halfuur. We rijden door naar Uvdal. Daar staat een mooie staafkerk en die had ik in de route gesleuteld. Als we daar aankomen zien we dat het een kompleet openlucht museum is. Ik hrb geen behoefte om naar binnen te gaan en fotografeer de kerk van buiten het museum. Maar Jeroen is toch benieuwd en koopt een kaartje om binnen te kijken. Ik maak van de tijd gebruik om nog wat fotos te maken. Jeroen is er weer uit en verteld dat de kerk er van binnen uitziet alsof de mis juist heeft plaatsgevonden. We rijden door naar Vegli, daar hebben we een koffiestop gepland. Ondertussen is het weer gaan regenen en ik ben blij als we in Vegli stoppen voor koffie. We stoppen bij een gezellige koffieroom en ik bestel koffie met wafels, weer lekah. Als het tijd is om te vertrekken regent het nog maar een beetje. En een stukje verder door wordt het droog en warm. We stoppen dus om de regenkleding uit te trekken. Na een paar bochten is de weg onverhard. Nog de weg bij Opdal in gedachte probeer ik het toch een stuk. Maar de weg is droog en stevig genoeg. We gaan het avontuur aan en rijden circa 10 kilometer over een grindweg door het bos. Dan gaat de weg plotsklap weer over in een verharde weg. We toeren nog over wat landweggetjes tot we weer op een doorgaande weg komen. Vanaf daar is slechts 10 minuten naar de camping. We huren hier weer een hytte maar slikken de prijs maar even weg. De hytte is de duurste tot dan toe 1095 kronen. En eigenlijk is hij veel kleiner dan de hytte bij de trollstiggen. Je kunt zien dat dit niet ver van Oslo is. Er staan op de camping nogal wat caravans van weekend gangers. Omdat de temperatuur weer aardig is opgelopen doen we weer een korte broek aan en lopen naar het terras van de camping. We kijken naar wat er te eten is, maar we krijgen te horen dat als we willen eten dat nu moeten bestellen want de keuken gaat om zes uur dicht. Nou ja, we zijn nog niet aan eten toe en we hadden vlak voor de camping een restaurant en een tankstation gezien. We bestellen zo een goud gele rakker en gaan op het terras zitten. Het is altijd leuk om mensen te bekijken. We zien een paar Noren in een korte tijd zo dronken worden dat een taxi de enige manier is dat je nog thuis kan komen. Een hond die door zijn baasje aan een paal bij het perkje is gebonden, vertoond dominant gedrag en schraapt alle boomschors uit het perkje de straat op. Even later komt zijn baasje en roept wat in Noors tegen ons, wij kijken schaapachtig terug en halen onze schouders op. Dit keer (en de meeste andere keren ook) is het het (grote) lichaam van Jeroen die aangeeft dat er broodnodig gegeten moet worden. We slenteren naar het restaurant dat we hadden gezien. Daar blijkt dat de menukaart er ongeveer zo uitziet als bij het tankstation. Ze hadden echter ook Kebab, dus neem ik dat maar. De smaak is ongeveer zoals hier, echter is het in Noorwegen een soort van gehakt. Ik maak mijn bordje leeg, en we lopen weer terug naar onze hytte. Bij de hytte nemen we nog een blikje bier en ik leeg de cameras weer op de laptop. Jeroen en Gerard duiken in hun slaapzak terwijl Otto en ik nog een tijdje de videobeelden van Ottos gumball camera bekijken.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren, er wordt geen persoonlijke data vastgelegd.
Ok