Doordat we gisteren reeds 130km van de route van vandaag hebben afgelegd, hebben we vandaag een rustig dagje. Slechts 100 km te rijden. We beladen de motoren en vertrekken nadat we de sleutel van de hytte in de brievenbus hebben gegooid. We rijden eerst naar de waterval die we gisteren hebben gezien vanaf het tankstation. We hoopten daar ook wat te kunnen eten maar ze serveren geen ontbijt.

Bij de waterval nemen we rustig de tijd om rond te kijken. Ik experimenteer wat met de fotocamera en zet Jeroen nog even op de film. We lopen de souvenirshop naar binnen en kijken wat rond. Zeldzaam eigenlijk dat het niet uitmaakt in welk land je bent, ze over het algemeen dezelfde spullen verkopen. Wel dan met de nationale vlag, dat dan weer wel. Ik probeer uit ieder land dat ik bezoek een sleutelhanger met een draaiend gedeelte te kopen en hier vindt ik er ook een. Die moet ik dus hebben. Ik hou er niet zo van om stickers op mijn brommer te plakken, maar ik koop toch een sticker met een eland erop voor het geval ik me bedenk. Er wordt weer een bus met bejaarden gelost en Otto maakt een praatje met de Nederlandse chauffeur van de bus. Hij verteld dat we precies het juiste moment hadden gekozen om naar Noorwegen te gaan. Ga je vroeger is er nog te veel sneeuw op de passen. Ga je later is de sneeuw verdwenen en zijn watervallen tot kleinere stroompjes geworden. Dat geeft me een goed gevoel als Otto dit verteld. Het is tijd om naar het tankstation te gaan. Mijn lichaam geeft signalen af dat het tijd is om te ontbijten. Jeroen en ik besluiten bij een gebrek aan broodjes gezond, dat het maar een pølser moet worden. Een pølser is Noors voor een broodje met een warme worst. Lekker met mayonaise en ketchup. Gerard en Otto kijken vol afgrijzen naar ons ontbijt. Moet kunnuh. Vanaf het tankstation rijden we weer in oostelijke richting. Het is een landelijke weg die langs verschillende meren voert en dan slingerend omhoog gaat. Via haarspelden gaat het dan weer naar beneden naar de Hardanger fjord. We volgende de contouren van deze fjord voor een behoorlijke poos. Ongeveer halverwege stoppen we voor een foto momentje. We leggen de fjord vast op de foto. Aan de andere kant van de weg is ook een waterval te zien. Otto klimt wat omhoog bij de waterval om een foto van boven te maken. Bij het afdalen glijdt hij uit en schaaft zijn elleboog. Maar omdat Judy zo lief is een geweest een complete EHBO (hut)koffer te maken, kan ik hem prima desinfecteren, even de tanden op elkaar, en daarna een flinke pleister erop plakken. We rijden weer door en vlak voor dat we weer gaan stijgen nabij Ulvik zien we weer een waterval die we natuurlijk ook willen fotograferen. Bij gebrek aan een parkeerplaats zetten de we de motoren strak aan de zijkant van de weg. Na wat gefotografeerd te hebben plaats ik de actioncam weer op de helm om de klim en de afdaling naar Ulvik vast te leggen. In Ulvik is het tijd voor de lunch, jammer genoeg is aan de rand van de Hardangerfjord geen eetgelegenheid. We vinden een grilrestaurant waar ze kennelijk alleen hamburgers en worsten grillen. Een worst hebben we vanmorgen al op dus wordt het een hamburger. Na het eten bellen we naar de Saebo camping in Eidfjord om een hytte te reserveren. Om te voorkomen dat we zoals in Voos misgrijpen. Dit lukt en we gaan weer rijden richting Eidfjord. De weg voert ons weer langs een van de vele meren. Op de camping aangekomen hebben we zelfs nog keus in hyttes. Gerard mag het zeggen en hij kiest een luxere hytte met eigen douche en toilet, helemaal goed! De uit Nederland geemigreerde campingbeheerder handelt alles prima af en vraagt zelfs of we een plankje voor onder de standaard nodig hebben. De hytte is zeer comfortabel en al vlug zitten we in korte broek op de veranda met een blikje bier die we in Ulvik hebben gescoord. De temperatuur is zeer aangenaam en Otto en ik lopen richting het meer om een paar fotos te maken. Het avond eten doen we deze avond op stand. Op advies van de campingbeheerder lopen we naar de overkant van de weg waar een hotel is. Daar staan pannenkoeken (of was het nou pannekoeken) op het menu. Ondanks dat er verder geen beschrijving van wat er op zit neemt Jeroen toch een pizza. Nadat wij de pannenkoek allang weggewerkt hebben merkt Jeroen dat de pizza nog bevroren is. Gelukkig voor hem willen ze hem nog wel even in de oven zetten. Jammer genoeg voor ons staat de TV aan is een voetbal wedstrijd gaande Nederland versus FC Legoland. Stift check in de box. Maar ook Oranje komt er net als Edgar  achter dat stiften een heftig spelletje is. Pech voor de oranje kabouters. Ik heb er zelf geen enkele emotie bij (uitgeschakeld). Ik loop naar het meer en bel in die ambiance nog even met m'n lief om verslag te doen van vandaag. Otto komt met zijn camera naar het meer waar hij mij een polariserende lens demostreerd. Grappig, de reflecties van het water verdwijnen gewoon. Op de weg terug maken we nog een praatje met onze Zwiterse buren. Het is dan tijd voor koffie geworden. Ik tover uit de topkoffer weer een paar zakje oploskoffie terwijl het water al wordt gekookt. Otto laat nog een muziekje uit zijn telefoon komen en voor we het in de gaten hebben is al middernacht. Om dat het niet donker wordt is het laat voor je er erg in hebt. We maken het bier op en rollen de slaapzak uit. Ik mag met Otto in het twee persoonsbed, nee we gaan geen lepeltje / lepeltje maar doen een negenenzestig.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren, er wordt geen persoonlijke data vastgelegd.
Ok