We hebben al een ochtend ritueel opgebouwd. Gerard is meestal diegene die als eerste uit bed springt om te douchen. Ik verdenk hem er sterk van dit te doen voor dat iemand het toilet gebruikt voor een nummer twee. Ik gebruik deze tijd om rustig wakker te worden. We doen water in het koffiezetapparaat en met de meegebrachte zakjes cappuccino maken we een bakje koffie. Ik drink rustig mijn koffie met Otto die ook zijn eerste tabak van vandaag verbrandt. Jeroen observeert dit alles nog vanuit bed. De slaapzakken oprollen is meestal hetgeen dat volgt. Tenslotte gaat alles weer in de koffers en de tas op de motor. Daarna rijden we naar het tankstation om weer te tanken en te ontbijten. Gemiddeld tank ik circa voor 200 kronen per dag. We rijden weer weg in zuidelijke richting over een weg die zich door een dal slingert. Na ongeveer een half uur komen we bij een meer. Het is windstil en het water is bijna glad en weerspiegelt de besneeuwde bergtoppen van de overzijde van het meer.

Dit is dus het eerste fotomoment van vandaag, ik moet gewoon stoppen al na een half uur na vertrek. Na het nemen van de nodige gewone en HDR foto's gaan we vlug weer op pad want we waren gestopt op een bushalte. We volgen het meer een poosje als het weer bergop gaat. Noorwegen is vol met bergen, dalen, meren en fjorden. Dat is motor walhalla klimmen en dalen met veel bochten. We volgen al klimmend de weg omhoog. Langzaam worden de bomen spaarzamer verschijnen witte vlekken sneeuw en daalt de temperatuur. Het licht is ook anders. De actioncam heeft moeite met de sneeuw, en de spiegelreflex camera registreert een felle lichtblauwe lucht. Via een bochtige weg dalen we af naar haukdalsvatnet, een meer. We zien dat het maar goed is dat we vanochtend het meer hebben gefotografeerd. De wind is aangetrokken en er zijn allemaal golfjes te zien op het water van het meer. Even later stoppen we bij een veerstoep. Het veer komt net aan maar vertrekt pas over 25 minuten. Tijd om de benen te strekken en wat fotos te maken. Precies op tijd rijden we het veer op voor een tochtje van een half uur. Het gaat eerst naar Hellas. Alle autos die aan boord zijn moeten daar van boord. De autos die verder moeten naar Vangsnes maken een 180 graden bocht om weer het veer op te rijden. Wij staan aan de zijkant reeds in de juiste rijrichting. In Vangsnes slaan we rechtsaf af richting Vik. In Vik stoppen we bij een restaurant voor de lunch. Ze serveren een heerlijke baquette met zalm. Ik neem er een kop koffie bij. Later besluit ik nog een ijsje bij de Kiosk in de haven te kopen en zie dat de sinasappelsap ook in de aanbieding is. Twee voor de prijs van een, dus ik neem er twee mee voor onderweg. Vanuit Vik gaat het stevig omhoog. Er is weer een mooie hoogvlakte. Hierna rijden we rustig richting Voss. In Voss wacht ons helaas een teleurstelling. Er is geen hytte voor ons meer beschikbaar. De beheerder geeft aan dat er zes kilometer terug een andere camping met hytter is. Eigenwijs als ik ben sla ik dat advies in de wind omdat het niet op de route is. We gaan de route van morgen rijden en onderweg komen we ongetwijfeld nog een camping of boer met een hytte tegen. Dat blijkt een vergissing. We rijden weg uit Voss via een parallelweg. Het gaat vrijwel onmiddellijk omhoog. Mijn navigatiesysteem geeft aan de volgende afslag pas over 40 kilometer is. Ik realiseer me dat we in Voss niet getankt hebben. Niet erg voor de RTs maar de actieradius van Jeroens K is niet zo groot. Ik piep hem op via het com systeem, maar hij verzekerd mij dat hij nog voldoende brandstof heeft. Hoewel de omgeving mooi is heeft de weg die we rijden erg te lijden gehad van de vorst. Allemaal scheuren en gaten, zo slecht hebben we nog geen weg gezien. Na een uur komen we bij een stuwdam. Daar gaat het via een spiralende weg sterk omlaag. Sommige spiralen bevinden zich in een tunnel. We rijden Dale binnen. Daar stoppen we even om inkopen te doen voordat het acht uur is, anders hebben we vanavond geen biertje. Ik bestudeer de kaart om te zien of daar campings op staan. En inderdaad staan er op de route nog campings. Eerst gaan we maar eens tanken. Daarna rijden we een poosje parallel aan de Hardanger fjord en worden we door veel tunnels geleid. We slaan af naar wegnummer 7 weer een van de toeristische routes van Noorwegen. Na een half uur arriveren we dan eindelijk bij de camping. De beheerder is er niet meer maar andere gasten verzekeren ons dat er vrije hytte zijn waar de sleutel bij hangt. Ik bel voor de zekerheid de beheerder en hij bevestigd het verhaal. Hij wijst ons een hytte aan en de sleutel ligt op de plaats die hij aangeeft. Ik dank hem en we spreken af dat hij om tien uur vanavond nog even langs komt om af te rekenen. We halen de bagage van de motor. We hebben gezien dat we voor te eten moeten gaan rijden. Otto gaat op verkenning naar het tankstation om te zien of we daar kunnen eten. Even later belt hij en we rijden twaalf kilometer verderop naar een tankstation om te eten. Het is dan inmiddels acht uur. De pompbediende maakt een verrassend lekkere hamburger. Niet zo een diepvries ding wat ze in de magnetron stoppen, maar van een grote schijf gehakt op lekker broodje met verse groenten. Omdat het niet donker wordt in Noorwegen eten we de hamburger menu's buiten aan de picknicktafel op. Van uit het tankstation kunnen we een waterval zien en we besluiten deze morgen te gaan bekijken. We hebben vandaag al 130 kilometer van de route van morgen gereden dus we hoeven morgen maar 100 kilometer te rijden en hebben dus alle tijd van de wereld. Na netjes onze rommel opgeruimd te hebben rijden we terug naar de hytte. Dit is eigenlijk voor het eerst sinds ons vertrek dat we onbeladen rijden en dat voelt gewoon lekker aan. We rijden dan ook wat sportiever terug dan we de afgelopen dagen hebben gedaan. Bij de hytte terug trekken we een biertje los. De beheerder roept ons en ik ga naar hem toe om af te rekenen. We spreken een prijs van 800 kronen af. Als ik hem vraag naar de internet toegang verteld hij dat zijn schoonzoon dat allemaal doet en dat die er niet is. Vanavond dus geen foto's op de website. Dus ik volsta om alle video's en foto's veilig te stellen op de laptop en harddisk. Ondertussen luisteren we naar de muziek voor alle leeftijden op Otto's telefoon, maken de blikjes bier leeg en genieten van de rust. Ik weet niet meer hoe laat we naar bed gingen maar na zo een lange dag had niemand moeite ondanks het licht de slaap te vatten.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren, er wordt geen persoonlijke data vastgelegd.
Ok