Vandaag wordt ik alweer voor de wekker wakker. Na het douchen hoor ik ook de anderen wakker worden. Ik begin al vast m'n spullen bij elkaar te pakken en naar de motor te brengen. De deur naar de slaapkamer werkt met een pasje, niet handig als je continue in en uit loopt. Daarom zet ik een blikje fris tussen de deur en de deurpost. Dat blijkt later als de deur uit mijn hand schiet geen goed plan. Het blik spat uit elkaar en alles zit onder de cola, heb ik wat schoon te maken. Om negen uur leveren we de sleutel weer in bij de receptie en bedanken we voor de gastvrijheid. Toch mooi dat dit kan. Wij rijden eerst naar de bakker voor het ontbijt. Ik kies zoete broodjes en een bak koffie.

Na de innerlijke mensch is het ook tijd om de motoren af te tanken voor de reis naar Kristiansund. Dan gaat het weer gebeurah!. Op de rotonde nemen we de weg naar Opdal en rijden de sterk stijgende weg omhoog. Boven aangekomen rijden we op karig begroeide hoogvlakte zo'n landschap heb ik nog niet gezien. In verte zien we besneeuwde bergtoppen en besluiten we te stoppen voor een fotomoment. Omdat de motoren inmiddels op bedrijfstemperatuur zijn controleren we ook het oliepeil. Ik vindt het koud en trek ook nog maar een fleece onder mijn motorjas aan. We rijden weer een uurtje verder als we door een andere motorrijder worden geattendeerd op twee grazende muskus ossen aan de overzijde van de weg. Die moeten we natuurlijk op de gevoelige sensor zetten en opslaan in het geheugen. We rijden weer verder en ik vraag me af  of er vandaag nog meer bijzondere gebeurtenissen zijn. We rijden richting Opdal. Vlak voor Opdal is de route over een paralel weg gepland. We slaan deze weg in maar na een kilometer gaat de weg over in onverhard. We proberen het een stukje maar na een kilometer of twee keren we om. De weg is te modderig en we weten niet of het beter wordt want de weg gaat nog verder stijgen. Om dat dit tijdens het plannen ook niet duidelijk was had ik al een alternatief. We rijden naar Opdal. Het weer betrekt en omdat het lunchtijd is besluiten we de bui in het restaurant af te wachten. We bestuderen de menu kaart en Jeroen, Gerard en ik besluiten het luch tellerken te nemen, Otto neemt enkel een spiegelei. Maar nadat het geserveerd wordt blijkt Otto toch spijt van zijn keuze te hebben. We hebben een ruime uitsmijter met spek en hij krijgt een zielig spiegelei geserveerd. Buiten regent het inmiddels en we treuzelen wat, gaan nog een keer naar het toilet. Dan gaan we toch vertrekken maar niet voordat we de  regenkleding hebben aangedaan. In Opdal nemen we de weg naar Sundalsora. We blijven op hoogte rijden totdat we in Sundalsora aankomen. Dit lijkt een slaperig stadje op een kruispunt van wegen aan een punt van de fjord. Doordat we sterk zijn gedaald is de temperatuur inmiddels opgelopen tot een 20 graden. Tijd voor koffie en zo snel mogelijk onze regenkleding en motorjas uit te doen. Na een echt lekkere koffie gaan we weer verder naar Kristiansund. Bijna direkt buiten Sundalsora rijden we een tunnel in. Mijn ogen hebben moeite van de volle zon te reageren op de bijna duisternis in de tunnel. De zonnebril die ik draag helpt ook niet. Ik zie bijna niets en ik schrik behoorlijk. Gelijk van het gas en snel de zonnebril laag op m'n neus zodat ik er overheen kan kijken. Goed voor het adrenaline gehalte zeg ik maar. Wat volgt is een mooie slingerweg aan de rand van de fjord. In bocht van de fjord stoppen we om foto's van het landschap maar ook van ons zelf te nemen. Als we weer verder rijden naderen we Kristiansund. Maar we zullen Kristiansund niet bereiken voor we tol hebben betaald. Nadat we de tunnel uitkomen, is weer tijd voor een kop koffie. We stoppen bij een supermarkt waar een restaurant bij zit. Terwijl we bij de motoren wachten haalt Otto een rondje koffie to go voor ons. Overigens zijn in Noorwegen nauwelijks restaurants en zeker geen snackbars of shoarma tenten. Mc Donalds is er alleen in Oslo. Maar de tankstations die wij hebben gezien vervullen ook een rol van een soort mc Donalds. Je kunt er hamburger menus en de traditionele polser (hotdog) kopen. We drinken onze koffie op aan de picknick tafel die buiten staat. Zo kunnen we zicht houden op onze beladen motoren. Dit buitenleven bevalt me wel, hoewel ik me realiseer dat we veel geluk hebben met het weer. Het is nog maar een paar kilometer naar de camping, we arriveren er om half zes. Bij de camping blijkt slechts een Hytte zonder douche en toilet beschikbaar te zijn. Toch besluiten we deze te nemen. We kunnen de motoren tot voor de Hytte rijden. Een vlugge blik laat zien dat het prima is. Het toilet is wel een stukje lopen, iets om rekening mee te houden. Na het ontladen van de bagage lopen we de stad in voor het diner. Maar wat in google earth een bruisende stad lijkt is een werkelijkheid een door de crisis getroffen stadje. Er zijn slechts een paar eetgelegenheden te vinden in het centrum.  Nadat we eerst een paar boodschappen hebben gedaan, kiezen we voor het chinees restaurant. Het is goed en we genieten ervan. Zeker omdat het een redelijk stuk lopen was. Van de chinees loodst Otto ons via de haven terug naar de camping. Zodoende hoeven we niet berg op te lopen. Aangekomen in de hytte hebben we van de wandeling dorst gekregen. Gelukkig hebben we boodschappen gedaan. In de hytte lijkt het wel een scenario uit een science fiction film. Er staan vier helmen aan de stroom.  We zijn inmiddels gewend aan het gebruik van het bluetooth communicatie systeem. Je kunt snel wat overleggen. Naast de helmen worden ook 3 actioncams opgeladen. Tenslotte zijn er nog 4 telefoons waarvan de accu ook opgeladen moet worden. Gelukkig hadden we van te voren bedacht om stekkerblokken mee te nemen. De actioncameras hebben slechts een beperkte opslag capaciteit en we halen de bestanden er elke avond vanaf. Dit geeft ons ook de gelegenheid om nog even terug te kijken op een geslaagde dag.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren, er wordt geen persoonlijke data vastgelegd.
Ok