Rond 8 uur worden we vanzelf wakker. Na de verplichte sanitaire handelingen gaan we op zoek naar koffie. Die vinden we in een van de cafetarias. Samen met Otto ga ik buiten nog wat foto's maken. Door de ervaring van gisteren doen we nu een fleece aan voor dat we naar buiten gaan.

Om 09:30 mogen we weer naar het dek waar de motoren staan. We halen eerst onze spullen op uit de hut en checken nog een keer of we niets vergeten zijn. De motoren staan nog steeds zoals we ze achter gelaten hebben. Het schip maakt ook nauwelijks bewegingen. De woodland en de tanktas bevestig ik weer op hun plek, nadat ik eerst de spanband verwijder. Dan is het wachten tot we mogen gaan rijden. Je merkt aan iedereen om je heen dat ze dezelfde spanning voelen die ik ook voel. En dan mogen we van boord, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Precies buiten de terminal houdt de Noorse Politie een verkeerscontrole. Bij motorrijders wordt het rijbewijs gecontroleerd, kennelijk of men wel het A rijbewijs heeft. Sommigen moeten ook een alcohol proef blazen. Dit houdt natuurlijk op en ruim een uur later zijn we pas door de controle. Veel later dan gepland start onze reis naar Dombas, de eindbestemming van vandaag. Na vertrek gaat alles een beetje anders dan gepland. Door de vele tunnels is mijn navigatiesysteem van slag. Daarom besluiten we de E6 in noordelijke richting te volgen en daarna weer naar de route te navigeren. Dat gaat goed. We rijden twee uur door een mooi glooiend landschap over kronkelende wegen. Af en toe voelen we wat spetters regen, maar niets van betekenis. We stoppen op een parkeerplaatsje om de benen te strekken. In de planning hadden we pas in Dokka gestopt voor koffie, maar dat is dan nog een uur rijden. Na de korte stop rijden we weer verder om toch in Dokka te stoppen voor de lunch. We lunchen in het centrum van deze kleine plaats in het restaurant `kafe koppen´. Ze serveren heerlijke koffie en broodjes. Mijn keuze valt op het broodje kip met pittige saus. Om dat we al veel tijd verloren hebben en deze dag ruim 400 km moeten rijden, gaan we weer verder. We rijden Dokka uit en vervolgen onze weg naar Fagernes voor een tankstop. In principe houden we rekening met een tankstop iedere 200 km. Jeroen's K1200GT heeft niet zo´n grote actieradius dan onze RT´s. Ook hou ik er wel van om een veiligheidsmarge in te bouwen. Het is flink omhoog gegaan als we bij wegwerkzaamheden uitkomen. Het asfalt is weggehaald en we moeten over gravel rijden. Een ander stuk was voorzien van grotere stenen. Onze motoren zijn hier duidelijk niet voor gemaakt. Ik moet bekennen dat ik dit wel eng vond. Als je onderuit gaat heb je zeker veel schade. Maar we komen er allemaal zonder kleerscheuren vanaf. In fagernes stoppen we bij het tankstation en vullen onze tanks weer. Ook strekken we de benen weer even. Tijdens het maken van de route hebben we gezien dat het vanaf hier weer omhoog gaat. Om dat te kunnen filmen maken Gerard en Otto hun kuipruit schoon. We vertrekken weer en draaien weg nummer 51 op. Deze slingert zich omhoog tot voorbij de boomgrens. Zo hoog dat we even later tussen muren van sneeuw rijden. We stoppen om foto´s te maken. We zijn onder de indruk van het landschap. Van de sneeuw is op het wegdek niets te merken, ik ben benieuwd hoe de Noren dat doen. Volgens mij kunnen ze daar in Nederland nog wat van leren. Aan de temperatuur kun je merken dat je door de sneeuw rijdt, het is behoorlijk koud. Op sommige plekken waan je zelf op de Noordpool je ziet alleen nog maar sneeuw en ijs om je heen. Na een 60 kilometer dalen we weer. De sneeuw verdwijnt en de bomen verschijnen. Rond 18:00 komen we aan in Randsverk. Daar hadden we een koffiestop gepland maar nu is het eigenlijk etenstijd. Dombas is dan nog een 90 km rijden. We nemen toch koffie maar nemen wel een koek erbij. Maslov in optima forma. Van Randsverk gaat over weg met mooie bochten naar Heidal. In Heidal staat een mooie staafkerk maar omdat we al zo laat zijn, slaan we dat foto moment over. Rond 20:15 komen we dan aan in Dombas. De kazerne, waar onze Noorse collega Bengt een slaap plaats voor ons geregeld heeft, blijkt gesloten. Ik bel de opgegeven contactpersoon, niet veel later ontmoeten we hem en hij zorgt dat we sleutels voor onze kamer krijgen. Onze eerste overnachting in Noorwegen! We bergen de bagage op in de kamer, daarna gaan we hapje eten in een grilrestaurant, vlak bij de centrale rotonde in Dombas. Na het eten kijken we waar we morgenochtend kunnen ontbijten. We vinden een bakker, daar gaan we morgenochtend naar toe. Terug op onze kamer zijn we toch benieuwd hoe de foto's en film zijn gelukt. We zetten ze allemaal op een laptopje dat ik heb meegenomen. Just to be safe maak ik nog een backup op een externe harde schijf. De lens van mijn filmcamera blijkt gedraaid te zijn dus mijn beelden van vandaag zijn helaas niet te gebruiken. Gelukkig zijn de beelden van Otto en Gerard prima gelukt. Na dit verslag te hebben gemaakt is toch al 01:00 als ik in bed kruip.

Hoogteprofiel

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren, er wordt geen persoonlijke data vastgelegd.
Ok